Herkenning is een woord dat direct in mij opkomt als ik terug denk aan mijn blog. Uit de reacties bleek dat eenzaamheid een thema is (geweest) voor veel meer mensen. En alhoewel ieders verhaal daarbij anders is, riep mijn blog diepgevoelde herkenning op. Dat trof me.
Op een thema als eenzaamheid blijk je niet alleen te zijn.
Als geen ander weet ik dat er moed voor nodig is om met je verhaal naar buiten te treden. Een groot en oprecht gemeend dankjewel dan ook aan diegenen die deze stap hebben durven zetten.
Er zijn vriendschappen ontstaan. Vrouwen die spontaan tegen mij zeiden: 'Wat een tof mens ben je! Zullen we eens afspreken?' Met als gevolg mooie ontmoetingen en gesprekken van hart tot hart.
Aanvaarding
Gaandeweg de weken na het blog ontdek ik iets opmerkelijks. Het is alsof er een last van mijn schouders gevallen is. En ik realiseer mij dat ik, door mijn verhaal te delen, de lading van het onderwerp afgehaald heb. Door er letterlijk adem en stem aan te geven, lost het op. Als een ademwolk op een koude morgen die even zichtbaar is en dan verdwijnt.
Met het vertellen van mijn verhaal is acceptatie ervan ontstaan. Het label dat ik er in de loop van de tijd zelf op heb geplakt, is verdwenen. Ik kan met andere ogen naar mijn ervaringen kijken. Ogen die niet langer kritisch en oordelend zijn, maar juist zacht door mededogen en begrip. Dit is mijn verhaal en mag er zijn. Maar veel belangrijker nog: ik mag er zijn.
Terug naar de essentie
En zo kom ik uit bij waar ik eindigde met mijn vorige blog: Liefde. 'Liefde heeft de kracht om te genezen', staat er zo mooi omschreven op de kaart van deze deugd. "Jaah!" denk ik als ik dat lees. Maar het gaat veel verder dan dat. Liefde stelt je in staat te groeien, jezelf te ontwikkelen, het beste uit jezelf en een ander te halen. Liefde is wie je in essentie bent, maar waar je gaandeweg je leven verbinding mee kan verliezen, waardoor het gaat schuren en knellen en er innerlijk onrust ontstaat. Al meer en meer ontdek ik de waarde van die onrust. Het is een fantastische aanjager om in beweging te komen als je de uitnodiging die erin besloten ligt, oppakt! En geloof me, dat gebeurt op een moment dat jij er aan toe bent. Dan ga je keuzes maken in wat je wilt behouden en wilt loslaten. Om zo (nieuwe) richting aan je leven te geven. Door er zo naar te kijken, kun je onrust in je leven omarmen en rust vinden in de gedachte dat het een functie heeft.
Levenswerk
Mijn worsteling en zoektocht rondom eenzaamheid heeft me in verbinding gebracht met wat ik als mijn levenswerk beschouw: liefde verspreiden door het werk dat ik doe. Afvallen met Deugden gaat in essentie over houden van jezelf en dromen waarmaken. En wauw, wat voelt dat krachtig om gewoon te durven zeggen en delen met jullie. Nooit in mijn stoutste dromen had ik kunnen vermoeden dat ik zo op de voorgrond zou durven treden. Maar het is als bij een hogedrukpan waarbij de stoom moet ontsnappen. Het moet eruit, de wereld in. Om de wereld het beste te kunnen geven van wat ik in mij heb.
♥ ♥ ♥
