Blootgeven

Zelden heb ik mij in mijn leven zo vrij gevoeld als toen ik naakt voor de camera stond. Ik genoot van dat gevoel, had plezier en bubbelde en bruiste als een pas geopende fles champagne. Voor het eerst in 45 jaar durf ik te zeggen dat ik trots ben op mijn lijf. Een lijf waarmee ik de catwalk niet zal halen. But damn girl, you're looking good! 

In nog geen half uur tijd schoot de fotograaf Stef Nagel meer dan 200 foto's op de dag dat ik naar Amsterdam ging voor de fotoshoot. Ruim een week daarvoor had ik gereageerd op een oproepje van Rianne Klazinga dat ik via Facebook voorbij zag komen. En waarin ze op zoek was naar vrouwen met lef die zich durfden bloot te geven. Ik trok de stoute schoenen aan en schreef haar de volgende mail.

Beste Rianne,

Zojuist las ik je oproep voor vrijdag 26 februari a.s. voor iemand 'die zichzelf bloot durft te geven'.

Met toch enige kriebel in mijn buik mail ik je. Reden dat ik het doe, is dat ik ooit eens gedacht heb dat ik na mijn afvallen wel een naaktfoto zou willen laten maken. Het is er nog nooit van gekomen.

In de zomer van 2014 woog ik op mijn zwaarst ooit: bijna 100 kilo. Nu weeg ik rond de 77 kilo en ben ik volgens de BMI index nog steeds te zwaar, maar voel ik mij ondertussen onwijs trots op mijn lijf. En veel belangrijker, heb ik van mijzelf en mijn lijf (met al haar oneffenheden ;-)) leren houden.
Ik begeleid nu vrouwen bij afvallen middels een door mijzelf ontwikkelde methode.

Enkele foto's van mij vind je op mijn website en daar kun je ook mijn verhaal lezen.

Succes met het maken van je keuze!

Hartelijke groet,

Heleen Hoppesteyn

Nog één plekje over! 
"Ach, ik zal er wel niets op horen", dacht ik nog toen ik 'm verstuurd had. En ik weerhield me ervan het alvast te bespreken met mijn man. Het bleef enkele dagen stil, totdat ik op een avond, vlak voor het sporten, een mailtje ontving. "Ik heb nog één plekje over en als je wilt is die voor jou", schreef Rianne. De kriebel was weer volop terug in mijn lijf. "Wil je even lachen?" vroeg ik aan mijn man en ik vertelde hem van de mogelijkheid van de naaktshoot. Hij reageerde uitermate relaxed en gaf me alle ruimte om te doen wat ik wilde. Ik benutte het sporten om er over na te denken, appte er nog eens met iemand over en besloot de stap te wagen en het avontuur aan te gaan. Want zeg nu zelf, hoe vaak krijg je zo'n kans?

Voorbereiding
Goed voorbereid ging ik die bewuste vrijdag op pad. Ik had van Rianne een mail gekregen met duidelijke instructies, waaronder die om de dagen voor de shoot geen strak ondergoed meer te dragen. Maar ik bereidde me ook mentaal voor. Want ik kon nu wel zo mooi roepen dat ik trots ben op mijn lijf, maar zou het me lukken om dicht bij mijzelf te blijven tijdens de shoot? Daar was ik eigenlijk wel heel nieuwsgierig naar.

Veroordelende blik 
En zoals altijd als ik ergens mee aan het stoeien ben, pak ik er de deugdenkaarten bij. Want, zo had ik inmiddels voor mezelf al wel bepaald, ik kan op twee manieren naar mezelf kijken. Met een veroordelende blik of met een liefdevolle blik. Als ik vanuit veroordeling naar mezelf kijk, zie ik mijn dikke benen, billen en lelijke knieën, de cellulitis en mijn buikje. Maar kijk ik met zachte en milde ogen naar mezelf, dan word ik mij opeens bewust van hele andere dingen!

Liefdevolle blik 
Dan zie ik de kracht van mijn benen die mij al 45 jaar dragen. Zie ik de liefde die ik via mijn borsten aan mijn dochtertje heb gegeven door haar drieëneenhalf jaar te voeden. Zie ik de schoonheid van mijn handen, waarmee ik kan creëren en liefhebben. En ben ik onder de indruk van de flexibiliteit van mijn buik die zo prachtig is teruggeveerd na mijn zwangerschap. Zo naar mijn eigen lijf kijken voelt zoveel beter! 

Dat ben ik! 
En ik formuleerde voor mezelf een mantra, een bemoediging die ik op een kaartje schreef en in mijn tas stopte. Daarop schreef ik: "Ik ben een liefdevolle & moedige vrouw, die leeft vanuit een krachtige verbinding tussen hart, hoofd en lijf. Dat ben ik!" En met al deze voorbereidingen werd de fotoshoot een feestje! Eentje waar ik in de watten werd gelegd door Astrid, een fijne visagiste en die samen met Rianne en Stef en daarnaast nog een videovakvrouw, een warme en uitnodigende sfeer neerzette waarbij ik mij prettig voelde. 

Verhullen 
Bijzonder genoeg vond ik het videofilmpje in kleding dat na de shoot werd opgenomen, veruit het lastigste om te doen. Opeens was ik me weer bewust van randjes, rolletjes en oneffenheden. Bloot is in dat opzicht bevrijdend, er valt niets meer te verhullen. "Een nieuwe loopbaan is geboren", grapte ik dan ook tijdens de shoot. 

Een vrouw op missie 
Schrijvend aan dit blog en in de wetenschap dat deze week het filmpje online gaat en de foto verschijnt in Vrouw van De Telegraaf, stuitte ik op een mooi citaat van Kristin Neff, onderzoekster en schrijfster naar zelfcompassie: "Sleutelen aan je persoonlijkheid of gedrag mag altijd. Maar doe het omdat je om jezelf geeft, niet omdat je jezelf slecht vindt." En dat geeft precies weer hoe mijn avontuur rondom afvallen in de zomer van 2014 is begonnen. Het startte met liefde voor mezelf en die liefde gaf me vleugels vol te houden. En daarmee heb ik tegelijkertijd een boodschap voor alle vrouwen die worstelen met hun gewicht: 

Houd van je lijf zoals het is. Kijk door de imperfecties heen en zie de schoonheid van je lichaam. En houd van jezelf. Goed voor jezelf zorgen wordt zo veel eenvoudiger. Je bent het waard!

♥♥♥

Wil je zelf ook graag afvallen en heb je al van alles geprobeerd? Maak dan eens kennis met de door mij ontwikkelde methode Afvallen met Deugden door de mini inspiratiecursus te volgen. Zes weken lang ontvang je een keer per week een mail met daarin telkens ook een opdracht. Voor slechts 19,95 stuur ik je de mini-inspiratiecursus graag toe! Je aanmelden gaat heel eenvoudig door mij te mailen via het contactformulier van mijn site. Ik stuur je dan per ommegaande het eerste deel, samen met de factuur, toe.